Brian Lo Sin Sjoe
In het jubileumjaar van het Nationale Ballet krijgt het publiek een weelde aan nieuwe choreografieën voorgeschoteld in twee programma's. Het is één groot feest van nieuwe ontdekkingen geworden. Van de programma's is het tweede het spannendste, maar beiden delen bevatten werken die absoluut het zien waard zijn.
Als schilderijen in een museum zal de ene choreografie meer aanspreken dan de ander. Sommige kunstwerken doen je niet zo veel en loop je snel voorbij, van anderen kan je de schoonheid of de techniek van waarderen en een enkele pakt je gelijk bij de strot en laat niet meer los. Al deze categorieën zijn vertegenwoordigd in het uitgebreide programma - 9 choreografieën in totaal - en welk werk tot welke categorie behoort zal sterk afhankelijk zijn van een ieders referentiekader en smaak.
In present/s 1 steekt de schitterende nieuwe creatie van Hans van Manen, Variations for Two Couples, er met kop en schouders bovenuit. Net als Clint Eastwood op film bewijst de 80-jarige meester dat op late leeftijd nog steeds schitterende kunst gecreërd kan worden. Op adembenemende wijze laat hij twee stellen virtuoze passen (Matthew Golding & Anna Tsygankova) afwisselen met lyrische (Jozef Varga & Igone de Jongh). Excentrieke bewegingen, als het snel heen en weer bewegen van de nek, zorgen ervoor dat de betovering van Variations nog lang door het hoofd en hart blijft spoken. In dit programma laat Juanjo Arqués (2de solist van het Nationale Ballet) met Consequence ook zien dat hij een veelbelovend choreografietalent is. Op krachtig en expressieve wijze liet Arqués zich inspireren door het effect van de verwoestende natuur op de mens.
In presents/2 zijn Ton Simons' The Nature of Difference en David Dawson's day4 vooral uitdagende werken op spannende muziek, die indruk maken vanwege mathematische dans. Zo laat Dawson zijn dansers voortbewegen als schimmen in een spokerige droomwereld van rook en licht. Het is allemaal erg interessant, maar vrij afstandelijk. Een werk wat zeer zeker niet afstandelijk is en het absolute hoogtepunt vormt is Short Time Together van Paul Lightfoot en Sol Leon (Nederlands Dans Theater). Op geniale wijze weten de twee in slechts een kwartier zowel de luchtigheid als de zwaarheid van het leven briljant vorm te geven.
Het luchtige gedeelte weet gelijk een grote glimlach op het gezicht te brengen, die niet verdwijnt tot Beethoven's muziek is uitgespeeld. Erica Horwood, Remi Wörtmeyer en Koen Havenith zijn waanzinnige narren en weten de clowneske grimassen, hangende schouders en excentrieke passen met verve over het voetlicht te brengen. Het geheel krijgt nog een extra turbo boost als Matthew Golding verschijnt en met imponerende dynamiek de draak steekt met de mannelijke ego. Halverwege switchet Short Time totaal van toon en dansen Rebecca Taboada Rivas en Cedric Ygnace een zieltergende pas de deux. Het kan symbool staan voor een pijnlijke relatie, maar ook een dans met de dood. Dankzij het sterke acteerwerk van Rivas en Ygnace is het laate deel, waarin ze uit elkaar gaan, diep ontroerend. Fenomenaal!
De fimpjes voor elk werk waren niet echt functioneel en maakte de avond vooral nog langer. De schitterende muzikale begeleiding van het Holland Symfonia o.l.v. Matthew Rowe echter gaf het geheel een welkome extra dimensie. Present/s 1 & 2 is niet enkel een cadeau voor het publiek, maar ook voor de dansers. Deze genieten duidelijk intens van het uitvoeren van al dit nieuwe werk en dat werkt weer aanstekelijk op het publiek. Hopelijk gaan we in de toekomst meer van dergelijk spannend nieuw werk bij het Nationale Ballet zien, want dit 8-gangen menu smaakt naar meer.
Fotografie: Angela Sterling
Present/s 1 gezien op 18 juli & Present/s 2 gezien op 16 februari 2012 (premiere) in het Muziektheater in Amsterdam.
| 
